Šta je Mesh WiFi? - Milan Kragujević
Šta je Mesh WiFi?

Šta je Mesh WiFi?


Mesh WiFi sistemi predstavljaju relativno novu inovaciju na tržištu kućnih WiFi rutera, koja omogućava lakše pokrivanje većih objekata sa stabilnom i brzom WiFi mrežom, uz automatski prelaz klijentskih uređaja (telefona, laptopova) na odgovarajući ruter koji je najbliži i ima najjači signal.

Kako radi Mesh WiFi?

Ilustracija: Mesh WiFi ruteri i dijagram pokrivenosti mrežom

Mesh WiFi radi na sličnom principu kao i WiFi ripiteri (repeater), ali se značajno razlikuje od njih u pogledu kvaliteta veze, brzine, lakoće podešavanja i korišćenja (i naravno održavanja).

Mesh sistemi se generalno sastoje od jednog glavnog rutera, i više dodatnih, tzv. “satelit”, rutera.

Glavni ruter je mrežnim kablom spojen sa modemom za Internet, emituje WiFi signal na dve frekvencije (2.4 GHz i 5 GHz), i ima web interfejs i/ili mobilnu aplikaciju koja omogućava podešavanje naziva mreže, šifre, parametara konekcije, itd.

Ilustracija: Mesh WiFi ruter na stolu

Dodatni ruteri se “uparuju” sa glavnim ruterom i bežično se povezuju sa njim, i dalje odašilju novu WiFi mrežu sa istim nazivom i konfiguracijom kao na glavnom ruteru. Dakle, dodatni satelit ruteri ne zahtevaju pojedinačno podešavanje nego imaju pojednostavljeni proces uparivanja nakon kojeg “znaju” kojem Mesh sistemu pripadaju i sve ostalo rade automatizovano.

Signal mreže se, dakle, po objektu proširuje strateškim postavljanjem dodatnih “satelit” rutera.

Kod Mesh sistema samo glavni ruter vrši dodelu IP adresa uređajima, i kontrolu pristupa, pa je moguć seamless roaming, tj. brzo i automatsko prebacivanje klijentskog uređaja sa jednog na drugi ruter, bez prekida aktuelnih konekcija, što omogućava neprekidne razgovore preko Skype, Viber, itd., kao i npr. live streaming, transfer fajlova, kako se krećete kroz kuću/stan. Jednostavno rečeno, sa aspekta korisnika sve izgleda kao jedna mreža sa mnogo boljom pokrivenošću.

Tehnički detalji

Pored WiFi mreža na 2.4 GHz i 5 GHz koje su vidljive korisniku, uređaji poseduju još jedan “tajni” kanal komunikacije kojim glavni ruter i dodatni satelit ruteri komuniciraju međusobno, pritom ne ometajući “zvaničnu” mrežu vidljivu korisniku. Ovo omogućava da se na bilo kojoj pristupnoj tački Mesh sistema ostvari puna brzina protoka.

Poređenje brzine Mesh sistema i WiFi Repeatera

Mesh sistemi su takođe konfigurisani da omoguće seamless roaming međusobno između dodatnih satelit rutera kao i između glavnog i dodatnih rutera. Ovo se realizuje slanjem komandi klijentskom uređaju (telefonu, laptopu) da se “otkači” (disassociation request) sa jedne mreže i zakači na drugu, kada nivo signala na uređaju bude prenizak.

Neki od najkvalitetnijih Mesh WiFi rutera čak koriste najnaprednije tehnologije kao što su beamforming i massive MU-MIMO sa velikim brojem antena. Beamforming usmerava snop radio talasa ka klijentskom uređaju kako bi optimalnije iskoristio ukupnu dostupnu snagu emitovanja i pružio kvalitetniji signal uređaju. Veliki broj antena i MU-MIMO omogućavaju bolju pokrivenost i veći kapacitet kroz inteligentnu upotrebu određenih antena koje ostvaruju najbolji signal ka klijentskom uređaju.

Svi ruteri u mesh sistemu međusobno komuniciraju u realnom vremenu, i tom prilikom razmenjuju informacije o komunikaciji sa klijentom (jačina signala, statistika o prenosu podataka, itd.) Ovo mogućava da klijentski uređaj uvek bude preusmeren na ruter koji ima najveću jačinu signala ka tom klijentskom uređaju.

Poređenje SSID-a mreža kod ripitera i Mesh sistema

Šta su “obični” ripiteri?

Ilustracija: WiFi Ripiter uključen u zidnu utičnicu

Da bi prednosti Mesh sistema bile sasvim jasne, moramo da se osvrnemo na to kakvi su zapravo obični ripiter.

Ripiteri (WiFi repeater ili range extender) su uređaji koji se bežično spajaju sa postojećim ruterom. Rade po principu spajanja na jednu WiFi mrežu kao klijentski uređaj, a zatim odašilju novu mrežu i sav saobraćaj sa nove mreže preusmeravaju na “glavnu” mrežu.

Većina ripitera ima samo jedan wireless radio tj. interfejs za komunikaciju. To znači da u jednom trenutku ripiter može da komunicira samo sa klijentom ili samo sa glavnim ruterom ali ne može sa oba u isto vreme. Ovo u praksi znači da je brzina prenosa prepolovljena a kašnjenje duplirano.

Pošto su glavni ruter i ripiter potpuno odvojeni sistemi, ne postoji seamless roaming, što znači da ćete morati da gasite i palite WiFi svaki put kad uđete u drugu sobu koju pokriva ripitera, jer on ne može da “javi” Vašem uređaju da se “otkači” sa glavnog rutera i poveže na njegov signal, čak i ako ručno unesete isti naziv mreže na ripiteru.

Izuzetak je ako u potpunosti izgubite signal glavne mreže u prostoriji, kada će se klijentski uređaj sam da izvrši skeniranje i povezivanje na novu mrežu ripitera. U praksi se retko dešava da se u potpunosti gubi signal a da ripiter može da radi.

Ilustracija: WiFi Ripiter

Ripiteri se sa glavnim ruterom povezuju tako što se prvo povežete na njemu WiFi mrežu koju emituje, i onda u web interfejsu odabere mrežu na koju želite da se poveže, unesete njenu lozinku, i na kraju konfigurišete novu mrežu koju će ripiter emitovati. Tada će se on restartovati i počeće da emituje novu mrežu. Obično ne postoji nikakav pojednostavljeni način podešavanja.

Kod određenih modela, ripiter dodeljuje IP adrese klijentskim uređajima, što znači da će svi uređaji spojeni na ripiter biti iza duplog NAT-a i neće biti vidljivi sa glavnog rutera, što može da predstavlja problem ako imate kamere za video nadzor koje su prikačene na ripiter a želite da im pristupate kada ste spojeni na glavni ruter. Opet, neki modeli ripitera nemaju DHCP server uopšte i u tom slučaju glavni ruter dodeljuje IP adrese.

Tipični problemi korisnika sa običnim ripiterima

Neupućeni korisnici najčešće smatraju da je ripiter nekakav “pojačavač” signala, i onda ga postave na ono mesto u kući gde je signal opao na svega npr. 5 Mbps, očekivajući da će taj ripiter “pojačati” signal i da će na tom mestu sada “magično” imati nekoliko puta veću (“normalnu”) brzinu. Međutim, pošto je do ripitera stiglo svega tih 5 Mbps, najbolje što ripiter može da uradi je da “ponovo emituje” tih 5 Mbps koji su stigli do njega.

Dakle, u ovakvom scenariju od ripitera nejčešće nema nikakve koristi. Čak i kada bude nekog poboljšanja, to je najčešće daleko manje od onog što su korisnici očekivali.

Nešto bolje prođu oni korisnici kojima se desi sledeći scenario:

Ispred glavnog rutera je, na primer, ravan hodnik koji ravno ide 5 metara, a zatim skreće desno još 5 metara do dnevnog boravka. Ukoliko (najčešće srećom) postave ripiter na tačku gde se hodnik “lomi” i tako zadrže optičku vidljivost bez prepreka između rutera i ripitera i bez prepreka između ripitera i dnevnog boravka, oni će zaista dobiti mnogo bolju brzinu u dnevnom boravku.

U ovom slučaju se to dešava jer je ripiter na lokaciji koja predstavlja najdalju tačka do koje nije došlo do slabljenja signala, a neposredno posle koje bi došlo do pada signala, pošto bi signal morao da “skreće” za 90 stepeni, a što u praksi izaziva preveliko slabljenje jer se signal vrlo loše odbija o zidove ili prodire kroz zidove.

Postoji još nekoliko situacija gde korisnici budu zadovoljni sa ripiterima ali uglavnom je to kada ripiter slučajno postave na neku poziciju gde (iz njima nepoznatih razloga) dođe do dobrih rezultata.

A kako Mesh sistemi rešavaju ovakve probleme?

Poređenje jednog rutera, ripitera i Mesh WiFi sistema

Mesh sistemi imaju suštinski drugačiji pristup, gde se ne “reklamira” jedan “magični” uređaj od koga treba da očekujete pojačanje signala, već se od samog početka promoviše “mesh” sistem koji sadrži više uređaja (reč mesh znači mreža, što odmah asocira na to da ima više uređaja) i da te uređaje treba ravonomerno rasporediti. I naravno, sva ostala tehnološka rešenja koja su objašnjena iznad, kao i kvalitetniji i sposobniji hardver.

Kako jedan Mesh sistem funkcioniše u praksi pročitajte u sledećem članku: Laki Mesh Wi-Fi sistem - Unapredite i proširite kućnu Wi-Fi mrežu!

This post was last updated on November 16th, 2020.


1
❤️
2
👍
0
😲
0
😢
0
😠
0

Loading...

Scroll to top